Sinds mei 2026 is Hein Pieper bestuurslid van Stichting IJssellandschap. Hein is een betrokken Sallander, met een brede bestuurlijke ervaring en bijzondere belangstelling voor natuur, landbouw en geschiedenis. Wat hem aanspreekt in IJssellandschap? De historie van de stichting, de verbondenheid tussen landschap en mensen én de mogelijkheid om samen te werken aan de toekomst van de streek.
Met beide benen in Salland
Je bent geboren in Drenthe, maar ik hoor een Sallandse tongval?
Jazeker. Inmiddels woon ik langer in Salland dan ooit in Drenthe. Ik waardeer het dialect. Half voor de grap zeg ik wel eens: “Als we straks volledig door kunstmatige intelligentie worden gestuurd, hebben wij altijd ons dialect nog. In die niche is AI misschien wat minder bedreven!”,
Hein woont met zijn vrouw in Schalkhaar en heeft vier kinderen. Hein werkt als Dijkgraaf bij het Waterschap Rijn en IJssel. In zijn vrije tijd wandelt hij graag. De gebieden van IJssellandschap zijn hem dan ook heel bekend. Hein: “Het is bijzonder om nu als bestuurder betrokken te zijn bij een stichting die een belangrijke rol speelt in mijn eigen leefomgeving”.
Wat houdt je verder bezig buiten je werk?
Ik lees ontzettend graag. Thuis heb ik een kleine bibliotheek en lees van alles door elkaar, soms wel vier boeken tegelijk. Filosofie, geschiedenis, romans, enzovoorts. Schrijvers uit alle windstreken. Vooral het verdiepen in verschillende ideeën en manieren van denken maakt lezen voor mij zo interessant.
Je bent katholiek theoloog en dijkgraaf. Waar raken deze werelden elkaar?
Mijn katholieke achtergrond heeft me sterk gevormd. Daar komen mijn waarden vandaan. Een belangrijk uitgangspunt is voor mij dat de mens gelijkwaardig, uniek én relationeel is. Je wordt mens door en in je relaties. Je kunt jezelf niet los zien van de mensen en de wereld om je heen.
Dat relationele zie je ook terug in mijn werk als dijkgraaf. Het waterschap is een van de oudste vormen van gezamenlijk bestuur. We zijn in Nederland gewend om te polderen, om elkaar op te zoeken en samen oplossingen te vinden. Dat vind ik een groot goed. Zeker in een tijd waarin tegenstellingen soms de boventoon voeren”.
Waarom bestuurder bij IJssellandschap?
Bestuurs- en vrijwilligerswerk vormen al lang in mijn leven een rode draad. Vaak speelde dat zich verder van huis af. Het is mooi om nu wat te kunnen betekenen voor mijn eigen omgeving.
Wat IJssellandschap zo interessant maakt, is de combinatie van landbouw en natuur. Die zijn ook relationeel, onlosmakelijk met elkaar verbonden. In discussies worden natuur en landbouw nogal eens tegenover elkaar gezet, maar het kan én moet ook samen.
Daarnaast hou ik erg van geschiedenis. IJssellandschap heeft zo’n bijzondere historie, die helemaal verbonden is met de stad Deventer. De oorsprong ligt bij de gasthuizen, vanuit het principe van omzien naar elkaar. Dat spreekt mij enorm aan”.
Omzien naar elkaar
Dat omzien naar elkaar sluit ook aan bij jouw eigen levensvisie?
Ja. Ik leef vanuit het principe van Bonum Commune, iedereen is verantwoordelijk voor het gemeenschappelijke goede. Dat komt voort uit het katholiek sociaal denken.
We zijn geen op zichzelf staande individuen. We zijn met elkaar verbonden en dragen samen verantwoordelijkheid voor wat van waarde is, onze gemeenschappelijke goederen. Denk aan schone lucht, gezond water, een vruchtbare bodem en een prettige leefomgeving. Die zijn van ons allemaal. De verantwoordelijkheid daarvoor kun je niet alleen bij de overheid neerleggen en ook niet bij één bedrijf, één organisatie of één groep. Het is die verantwoordelijkheid die de samenleving vormt en niet de Staat of de vrije markt. Die gedachte van gezamenlijke verantwoordelijkheid herken ik ook in IJssellandschap.
Je bent ook lid van de Raad van Toezicht van Solis. Zie je daarin verbinding met IJssellandschap?
Ja, uiteraard! Beide organisaties komen voort uit dezelfde geschiedenis van de Deventer gasthuizen. Een historische verbinding sinds 1267. Natuurlijk hebben ze nu hun eigen verantwoordelijkheid en is mijn rol binnen beide organisaties verschillend.
Wat belangrijk is, is dat maatschappelijke vraagstukken vaak met elkaar samenhangen. We kijken soms eendimensionaal naar een probleem. Neem woningbouw. Dan gaat het al snel over hoeveel woningen er gebouwd moeten worden. Maar het moet over meer gaan; over gezondheid, sociale samenhang en de kwaliteit van onze leefomgeving. Immers, wonen is meer dan een dak boven je hoofd. Beide directeuren delen die brede kijk op maatschappelijk opgaven, dat geeft vertrouwen.
Omgaan met verandering
Met die geschiedenis van eeuwen, hoe kijk jij naar de toekomst?
Die lange geschiedenis is een grote kracht. IJssellandschap denkt niet in jaren, maar in generaties. Dat is belangrijk, want de wereld om ons heen verandert enorm.
We hebben te maken met klimaatverandering, met lange droge periodes en vervolgens is het weer kletsnat. Dat heeft gevolgen voor de landbouw, de natuur en ons landschap.
We moeten ons daarom blijven afvragen hoe we met die veranderingen omgaan. Welke natuur kan zich in de toekomst handhaven? Welke bomen en planten zijn bestand tegen het veranderende klimaat? En wat betekent dat voor de keuzes die we vandaag maken?
Ik zeg wel eens: ”We moeten niet denken in Natura2000, maar in Natura2100”. Daarmee bedoel ik dat we verder vooruit moeten kijken. We moeten niet proberen de natuur als een soort museum vast te houden. Dat vraag om kennis, maar ook om de bereidheid om anders te denken.
Wat betekent dat voor de landbouw?
Ook daar is het veranderende klimaat natuurlijk van grote invloed. We waren lange tijd vooral gericht op het afvoeren van water. Maar ik geloof sterk in het belang van de sponswerking van de bodem: zorgen dat de bodem water beter kan opnemen én vasthouden. Bijvoorbeeld door het verhogen van het organische stofgehalte.
Ik ben dan ook geïnteresseerd in regeneratieve landbouw, waarbij het verbeteren van de bodem en het natuurlijke systeem centraal staan. Landbouw, natuur, bodem en water beïnvloeden elkaar. Ook hier is het weer relationeel; het is belangrijk om niet vanuit afzonderlijke belangen te denken, maar samen te kijken naar wat mogelijk is.
Daarbij zijn de kennis en ervaring van boeren natuurlijk onmisbaar. Zij werken dagelijks met het landschap en weten als geen ander wat er in de praktijk speelt. Zij zijn een deel van de oplossing.
Tot slot, wat hoop je vanuit jouw achtergrond en ervaring toe te voegen aan het bestuur?
Met mijn bestuurlijke ervaring, maar ook vanuit mijn waarden, hoop ik van betekenis te kunnen zijn. De vraagstukken waar we als samenleving voor staan worden steeds complexer. Dat geldt ook voor het landelijk gebied. Juist daarom is het belangrijk om met elkaar het gesprek te voeren over wat het goede is voor nu en de toekomst. Om vragen te blijven stellen en samen na te denken over de toekomst.
Als bestuur hebben we daarin een verantwoordelijkheid. De directie geeft leiding aan de dagelijkse organisatie, maar als bestuur ben je betrokken bij de koers en de grote vraagstukken die er spelen. Ik wil daar graag mijn steentje aan bijdragen. Niet door te denken dat ik de antwoorden heb, maar door met elkaar het gesprek aan te gaan en verschillende perspectieven af te wegen.
Okt, 2026 JN
Bestuur en directie. Van links naar rechts:
Hein Pieper (lid), Karin van der Toorn (lid), Rudi Nieuwehuizen (financieel directeur), Frans Holleman (lid) Marius Werker (penningmeester/waarnemend voorzitter), Marieke Butterhof (secretaris), Judith Snepvangers (algemeen directeur). zie ook: OVER IJSSELLANDSCHAP